Dzisiaj jest: 17.08.2019
Imieniny: Anity, Julianny, Jacka

Zespół dworski w Śliwnie

Miejscowość:

Pośrodku wsi Śliwno rozciąga się park krajobrazowym o pow. 8,7 ha. Pomimo zaniedbania na jego obszarze dostrzec można pozostałości ciekawego zagospodarowania - ślady założenia regularnego (najstarsza część w stylu francuskim występuje po stronie wsch. parku) z poł. XVIII w. (np. aleje grabowe), staw i kopce. Uwagę przykuwa stara aleja kasztanowa prowadząca od głównego wejścia w kierunku nowego dworu. Rosną tutaj drzewa, które osiągnęły pomnikowe rozmiary, m.in. dąb „Rycerski” o obw. 510 cm i buk o obw. 330 cm.

Park w poważnym stopniu zaniedbany, jego układ przestrzenny zatarty. Architekturę obszaru parku współtworzy również dwór, wzniesiony w poł. XIX w. przez Kordulę, siostrę Emilii Sczanieckiej. Pierwotnie neogotycki. Murowany, otynkowany, dwukondygnacyjny, ośmioosiowy. Dach dwuspadowy, kryty papą. Fasada główna wyposażona w taras z balustradą i wejście w części dolnej. W 1857 r. szwagier Emilii Sczanieckiej, Karol Stablowski, sprzedał dwór rodzinie Hildebrandtów. Odtąd stanowił ich własność aż do roku 1945. Po II Wojnie Światowej na skutek 80% przebudowy (rok 1960), stracił całkowicie swój pierwotny charakter. Obecne elewacje dość uproszczone, z nikłymi śladami pierwotnego ukształtowania. Cechy stylowe znacznie zatarte. Pałac w ogólnym złym stanie. Wnętrze przebudowane na niekorzyść. Widoczne braki w tynku. Na płn. – wsch. skraju parku romantyczna wieża ceglano – kamienna z poł. XIX w. – romantyczna ruina. Zbudowana przez Hildebrandta, niedokończona. Na rzucie kwadratu, o murowanej podstawie wykonanej z kamienia polnego. Wyższa ceglana część wieży posiada cylindryczny kształt i otwory okienne. Obiekt obecnie zdewastowany. W sąsiedztwie romantycznej wieży neogotycka kaplica grobowa Hildebrandów z przełomu XIX i XX w. Kaplica została najpierw zakupiona przez Hildebrandta w Anglii, a dopiero potem przeniesiona na teren parku w Śliwnie. Ośmioboczna, z czerwonej cegły. Zwieńczona dachem krytym łupkiem, w kształcie wieżyczki. Nad wejściem herb rodziny Hildebrandtów. We wnętrzu sklepienie krzyżowo – żebrowe. Pod podłogą kaplicy rodzinna krypta. Po wojnie obiekt uległ znacznemu zdewastowaniu (wybite okna, wyważone drzwi, rozbita podłoga). Nieco dalej znajdują się ocalałe resztki groty i krąg kamiennych siedzisk, które dawniej wykorzystywano jako teatr letni. Park w Śliwnie okala częściowo zachowane kamienne opłotowanie z poł. XIX w. W jego południową część wkomponowano barokową figurę Św. Wawrzyńca.

 

Lokalizacja na mapie:

Projekt i realizacja: Agencja Reklamowa Inter Promotion | © Copyright TurystykaPNT.pl 2012

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies

Portal współfinansowany przez UE

Projekt współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" 
- mały projekt Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013