Dzisiaj jest: 19.05.2019
Imieniny: Mikołaja, Piotra, Urbana

Nowy Tomyśl

Nowy Tomyśl to miasto powiatowe (15 tys. mieszkańców), położone na skrzyżowaniu dróg nr 309 (prowadzącej do Bolewic), nr 308 (prowadzącej do Grodziska Wlkp.), nr 305 (prowadzącej do Wolsztyna) i nr 302 (prowadzącej do Zbąszynia), przy linii kolejowej Poznań – Berlin. Ten jeden z ważniejszych ośrodków przemysłowych jednocześnie zalicza się do grupy najmłodszych miast Wielkopolski. Nowy Tomyśl utworzył w roku 1786 starosta łęczycki Feliks Szołdrski. Przyszłe centrum handlu i rzemiosła powstało przy wzniesionym kościele ewangelickim w pobliżu wsi Tomyśl (dzisiejszy Stary Tomyśl). Budowa zboru ewangelickiego stała się koniecznością, kiedy to wśród olędrów sprowadzonych przez rodzinę Szołdrskich – właścicieli tych ziem, dominować zaczęli protestanccy Niemcy z Brandenburgii, Pomorza i Śląska. To właśnie Tomyślowi ówczesny Nowy Tomyśl zawdzięcza swoją nazwę. 08 IV 1786 r. król Stanisław August nadał miastu prawa miejskie. Od poł. XIX w. Nowy Tomyśl przekształcił się w ośrodek uprawy i handlu chmielem. Ze względu na jego szczególne znaczenie w roku 1887 utworzono samodzielny Powiat Nowotomyski, a miasto ustanowiono jego stolicą (Buk utracił przywilej miasta powiatowego, co było wynikiem kary za udział w Wiośnie Ludów). Od końca XIX w. w okolicy na szeroką skalę rozwinęła się uprawa i przerób wikliny, powstawały też liczne zakłady przemysłowe. Z okresu okupacji hitlerowskiej w pamięci mieszkańców Nowego Tomyśla na trwałe zapisała się data 26 I 1945 r., kiedy to w budynku szkolnym przy Pl. Chopina okrutnie rozstrzelano ośmiu niewinnych zakładników. Wyliczając ten jedyny bestialski epizod, miasto nie ucierpiało w sposób szczególny podczas trwających na jej terenie działań zbrojnych. Dzień później, 27 I 1945 r. Nowy Tomyśl został oswobodzony. Część tutejszych Niemców (stanowili oni 1/3 ludności miasta) jeszcze przed nadejściem Armii Czerwonej uciekła z terenów Nowego Tomyśla, pozostali zostali przesiedleni. Pustkę po ludności niemieckiej stopniowo wypełnili mieszkańcy napływający z różnych stron kraju i Wielkopolski, a także repatrianci ze wschodu i z zachodu. Z dnia na dzień zmieniało się oblicze miasta. Dzięki obecności licznych obiektów użyteczności publicznej, takich jak szkoły, biblioteki i dom kultury, wyrosło ono na najważniejszy ośrodek gospodarczy i kulturalny Województwa Wielkopolskiego.

Współczesny Nowy Tomyśl to prężny przemysłowo – usługowy ośrodek, którego spośród innych wyróżnia szybki rozwój gospodarczy i specyficzny układ demograficzny. Obok „Chify”, „Top – Tomyśla” i „Bartexu” na uwagę zasługują także firmy, takie jak „Kiel Polska”, która specjalizuje się w wytwórstwie siedzeń do autobusów, wagonów kolejowych i tramwajów, „Phoenix Contact” produkujący części elektroniczne, „Scanbech Poland” wytwarzający opakowania z przeznaczeniem do leków i kosmetyków oraz spółdzielnia „Stemeb”, która trudni się produkcją mebli i innych wyrobów z drewna. Promocją dla Nowego Tomyśla bez wątpienia stało się rozwinięte na szeroką skalę plecionkarstwo i koszykarstwo. Nowy Tomyśl to miasto gdzie życie wikliną się toczy. Do popularyzacji tego rodzaju sztuki bez wątpienia przyczynili się właściciele Trzeciela, w szczególności mistrz koszykarski Ernest Hoedt, który w roku 1885 sprowadził z terenów Ameryki Północnej kilka odmian tamtejszej wikliny. Jedna z opowieści podaje, że z powodu obowiązującego zakazu wywożenia roślin z Ameryki, Hoedt uplótł kosz ze świeżych gałązek wikliny. Utrzymując go w czasie podróży w ciągłej wilgoci dowiózł tak ukryte sadzonki do Polski. Jedną z nich była odmiana wikliny zwana amerykanką trzcielską. Dzięki swoim wyśmienitym właściwościom: dużej giętkości i małej łamliwości, stała się priorytetem wśród wykwalifikowanych plecionkarzy. Zarówno uprawa, jak i dobór odpowiednich odmian przyczyniły się do tego, iż wyroby wikliniarskie z terenu nowotomyskiego zdobyły sobie popyt i uznanie tak w kraju jak i za granicą. Tym samym Nowy Tomyśl przeistoczył się w ośrodek przemysłowego i artystycznego wzornictwa wikliny. Jednak odmiana wikliny to nie wszystko. Miasto swój sukces zawdzięcza także organizowanym od roku 1970 „Plenerom Wikliniarskim”, na które tłumnie przybywają artyści sztuki plecionkarskiej z terenów Polski i z zagranicy oraz wrześniowemu Jarmarkowi Chmielo – Wikliniarskiemu, czyli świętu regionalnemu, które odbywa się corocznie od roku 1977. Jarmark nawiązuje do dawnych targów chmielarskich i pokazów wyrobów z wikliny, organizowanych od 1936 r. Nowotomyska wiklina wykorzystywana jest przez miejscowe firmy plecionkarskie, przede wszystkim do produkcji galanterii i oryginalnych mebli, które częściowo trafiają także i na eksport. Liczne wiklinowe eksponaty zdobiące miasto, ukształtowały jego krajobraz i nadały mu niepowtarzalnego charakteru. Prężnie rozwija się również nowotomyska kultura. Jednym z najpopularniejszych zespołów w Polsce jest pochodząca właśnie z Nowego Tomyśla Kapela „Zza Winkla”.  „Ten kapelo - kabaret lub mały teatr piosenki podjął się zadania niezwykle trudnego - kultywowania tradycji wielkopolskiej i popularyzowania języka, który pozwalał trwać polskości w trudnych czasach zaboru pruskiego" – tak oto o zespole w swoim artykule prasowym pisał Lech Konopiński, uznany pisarz, satyryk i autor piosenek - z krwi i kości Poznaniak. Kapela, a w zasadzie kabaret „Zza Winkla” istnieje od roku 1980. Założycielem kapeli jest Bogdan Górny, który wraz z braćmi wpadł na pomysł śpiewania barwnego miejskiego folkloru - kultywowania kultury i gwary poznańskiej. Wspólne muzykowanie to dla członków zespołu forma realizowania wspólnej pasji. Ich występy są jak spektakl małego teatru. Jest w nich miejsce na skecze, humor sytuacyjny, dowcip, żart i dialogi. Muzyka zespołu to dobry humor o regionalnym zabarwieniu. Piosenki kapeli łatwo wpadają w ucho. Nic więc dziwnego, że zespół koncertował już ponad 1800 razy na krajowych i zagranicznych estradach. Piosenki Kapeli „Zza Winkla” wielokrotnie można było usłyszeć także na antenie Polskiego Radia. Muzycy uczestniczyli w licznych festiwalach, m.in. w Międzyrzeczu, gdzie w 1998 r. zdobyli I miejsce i w Ogólnopolskim Przeglądzie Kapel w Kaliszu Pomorskim, gdzie w 2001 r. otrzymali nagrodę Grand Prix. Ponadto Kapela uczestniczyła w koncercie Orkiestry Zbigniewa Górnego, organizowanym na Poznańskiej Malcie w lipcu 2003 r., na którym zaprezentowano cieszące się największym uznaniem piosenki zespołu w wykonaniu artystów polskiej sceny muzycznej. 06 VII 2005 r. Kapela „Zza Winkla” otrzymała certyfikat III edycji konsumenckiego konkursu jakości usług w kategorii „Najlepsze w Polsce”. Dlaczego? Bo Kapela „Zza Winkla” to zespół, który gra, bawi i odrywa od rzeczywistości.

 

Projekt i realizacja: Agencja Reklamowa Inter Promotion | © Copyright TurystykaPNT.pl 2012

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies

Portal współfinansowany przez UE

Projekt współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" 
- mały projekt Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013