Dzisiaj jest: 9.12.2019
Imieniny: Anety, Leokadii, Wiesława

Muzea i skanseny

Miejscowość:

Kuźnia z 2 poł. XIX w. (1893 r.) to murowany budynek z drewnianym podcieniem, zlokalizowany w centrum wsi Nądnia. Kuźnia posiada status czynnej. Przybliża historię dawnego rzemiosła kowalskiego. Kuźnię prowadzi Pan Marian Kwaśny, pasjonata zbierania wszelkich przedmiotów użytku codziennego i cennych pod względem artystycznym wyrobów metalowych. Nie jest zawodowym kowalem. Rzemiosła nauczył się sam. Nie tylko opiekuje się wiekowym obiektem, wykonuje również indywidualne projekty, często na zamówienie, mające na celu rekonstrukcję tych już zabytkowych, a także różnego rodzaju ozdoby. Na jednym z Ogólnopolskich Mistrzostw Kowali w Wojciechowie Lubelskim zdobył Grand Prix za wykonanie kraty drzwiowej. Stan budynku bardzo dobry. Zachowuje stylowy, pierwotny charakter. Kuźnia w Nądni to interesujący obiekt techniki wiejskiej, w którym zobaczyć można najstarsze datowane kowadło (1771 r.), kulę do kajdan dawnego więźnia oraz rzeczy, takie jak: młotki, cęgi, szczypce, dzwonki, rowery etc. Ponadto w kuźni mieści się pracownia wykonywanego tradycyjnymi metodami kowalstwa artystycznego. Kuźnia w Nądni to rodzaj skansenu, który wciąż spełnia swoją pierwotną funkcję. Przyciąga zarówno tutejszą ludność, jak i krajowe oraz zagraniczne wycieczki. Jak rano wstanę, to wpierw jadę na złomowisko, żeby poszperać w złomie. Sam wyznaczam sobie rytm pracy. Gdybym był zatrudniony oficjalnie w muzeum, to musiałbym trzymać się sztywnych reguł, nie zawsze pasujących do tego, co jest konieczne w takim zabytkowym obiekcie. A kuźnia i tak jest muzeum, tyle że żywym – mówi Pan Marian.





Miejscowość:

Zalążkiem współczesnej placówki stało się dawne Muzeum Ziemi Zbąskiej utworzone z inicjatywy nauczycieli, dnia 20 II 1938 r. we wsi Przyprostynia. Muzeum te prezentowało zarówno historię regionu jak i jego folklor. Zostało zamknięte przez hitlerowców we wrześniu 1939 r. Wówczas zgromadzone zbiory ukryto w jednej ze zbąszyńskich szkół. Dopiero na początku lat 60tych grupa miejscowych działaczy PTTK na czele z Edwardem Liczkańskim i Franciszkiem Zierke, podjęła inicjatywę reaktywowania muzeum. W roku 1963 Miejska Rada Narodowa w Zbąszyniu przyznała miejscowemu oddziałowi PTTK zabytkową budowlę w postaci wieży bramnej z przeznaczeniem na muzeum. Dwa lata później odbyło się uroczyste otwarcie Muzeum Regionalnego Ziemi Zbąskiej. Zainaugurowało ono jednocześnie obchody 1000-lecia Państwa Polskiego na tym terenie. Zbiory muzeum liczą około 400 eksponatów. Pochodzą przede wszystkim z darów społeczeństwa. Wystawiono je w dwóch pomieszczeniach o łącznej pow. 58 m².

Miejscowość:

Muzeum działa od kwietnia 2004 r. Jego główna siedziba to budynek byłej Szkoły Podstawowej nr 2, mieszczący się na Rynku – centralnym punkcie miasta Zbąszyń. Opiekę nad zbiorami sprawuje Zbąszyńskie Centrum Kultury. Muzeum podzielone jest na sale: historyczną, archeologiczną i etnograficzną. Posiada interesujący zbiór naczyń i narzędzi z okresu neolitu i kultury łużyckiej. Jego główne atrakcje to bicykl z XIX w. (dar Wojciecha Kołaty) oraz powiększone pocztówki Sławomira Nowaka ze Zbąszynia, które ukazują miasto począwszy od XX w. Placówka przybliża także historię powstania Zbąszynia i jego kolejnych właścicieli aż do XIX w. Prezentuje folklor regionu: stroje ludowe, serwety z regionalnym haftem, przedmioty użytkowe, instrumenty ludowe, fotografie Kazimierza Olejniczaka, kozioł ślubny i weselny z XVI w. (instrumenty używane także i współcześnie). Oprócz wystaw stałych na terenie muzeum organizowane są także ekspozycje czasowe, artystyczne i historyczne. Odbywają się tutaj lekcje historyczne, spotkania z twórcami, ekspozycje rzeźby, malarstwa, fotografii, rękodzieła etc. W ramach Biesiady Koźlarskiej muzeum gości Koło Gospodyń Wiejskich, które w tym czasie przygotowuje degustacje regionalnych potraw. W przyszłości Muzeum Ziemi Zbąszyńskiej i Regionu Kozła planuje ekspozycje poświęcone historii kolejnictwa na ziemi zbąszyńskiej, Powstaniu Wielkopolskiemu, zbąszyńskim warsztatom rzemieślniczym oraz ekspozycję sakralną.

Miejscowość:

Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa to placówka unikatowa o dużym znaczeniu kulturowym, która nie ma swojego odpowiednika wśród żadnych innych tego typu muzeów, zarówno w Polsce jak i na świecie. Nowotomyskie muzeum utworzono w maju 1985 r. jako oddział Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno - Spożywczego w Szreniawie.

Miejscowość:

Działa na terenie WODR (Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego) od 1996 r. Utworzone z inicjatywy prof. Wincentego Pezackiego, który przez okres ponad 20 lat systematycznie zbierał i gromadził eksponaty związane z historią przetwórstwa mięsnego. Dysponuje najlepszymi warunkami lokalowymi - budynkiem halowym o pow. 1500 m2.

Projekt i realizacja: Agencja Reklamowa Inter Promotion | © Copyright TurystykaPNT.pl 2012

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies

Portal współfinansowany przez UE

Projekt współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" 
- mały projekt Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013