Dzisiaj jest: 5.12.2019
Imieniny: Krystyny, Sabiny, Norberta

Kościół św. Józefa w Opalenicy

Miejscowość:

Ten dawny zbór ewangelicki z roku 1895 wznosi się na zachód od centrum Opalenicy. Od 1981 r. pozostaje świątynią parafialną. Zbudowany z kamieni i cegieł, na rzucie zbliżonym do prostokąta, wg. proj. architekta z Poznania F. A. Bindera. Reprezentuje styl neogotycki. Część południowo – zachodnią zamyka pięć boków prezbiterium, część północno – wschodnia z gankiem wejściowym prowadzącym do wieży, nieco cofnięta. Bryła obiektu znacznie zróżnicowana i rozczłonkowana gabarytetowo. Trzon zasadniczy tworzy prostopadłościan nawy głównej. Wyraźnie zaakcentowana wysoka wieża, zwieńczona w narożach czterema 8 – bocznymi wieżyczkami z brogowymi daszkami. W wieży klatka schodowa, z niej wejście na obie empory. W ścianach bocznych wieży wysokie okna maswerkowe, metalowe, wypełnione szkłem kolorowym; mniejsze okienka i blendy okienne. Dach wysoki o dwóch spadzistych połaciach, postawiony szczytem do góry, w formie tzw. stropodachu (dachu opartego na konstrukcyjnej belce w kształcie litery V). Na jego szczycie żelazny krzyż wykonany przez Józefa Tuliszkę. Prostopadłościan nawy bocznej kryty dwoma równymi, prostopadłymi dachami dwuspadowymi, ze szczytami od północy.

Dachy kryte łupkiem. Elewacja fasady i nawy do wysokości parteru wykonana z bloków cementowych, za wyjątkiem prezbiterium i ganków. Nad ciosami fryz arkadowy z cegły klinkierowej. Nad nim wystający gzyms działowy. Na środku ostrołukowy, uskokowy portal z podwójnymi drzwiami, rozdzielonymi murowanym słupem. Po bokach drzwi dwa wąskie okienka. Powyżej portalu okazała rozeta, a nad nią dwie wąskie, wysokie, podłużne, tynkowane blendy okienne, na osi zwieńczone sterczyną z rozetowym prześwitem. Przy wieży ganek z ostrołukowymi arkadami, wsparty na kolumnie z romańskim kapitelem. Elewacja pd. trzyosiowa z potrójnymi oknami w ostrołukowych wnękach pomiędzy przyporami. Elewacja płn. pięcioosiowa z oknem w wieży od strony wschodniej. W nawie bocznej okna potrójne – w parterze w półokrągłych wnękach, na piętrze wysokie z ostrołukową blendą nad trójdzielnym oknem. Elewacja zach. (prezbiterium) trzyosiowa między przyporami. Okna maswerkowe, małe okienko i arkadka zakrystii. Parapety okienne z cegły. Zewnętrzna ściana świątyni od strony pd. wsparta dwoma przyporami. Strona zach., przy prezbiterium wzmocniona czterema przyporami.

Wnętrze kościoła:

  • empory - chór i loża piętrowa nad nawą boczną i wejściem, oparte na drewnianych stropach belkowych. Każda z nich wsparta na jednym filarze z piaskowca. Chór z dwoma wysokimi arkadami ostrołukowymi pośrodku na kolumnie, dodatkowo wsparty na dwóch drewnianych słupach;
  • stropy z drewna, odeskowane schodkowo od wewnątrz, na krążynach z dodatkowymi wspornikami przyściennymi (nad nawami);
  • wysokie, wąskie okna ozdobione witrażami. W oknie środkowym witraż figuralny, przedstawiający scenę z Ewangelii – Zmartwychwstałego Chrystusa w rozmowie z Marią Magdaleną. Na dwóch bocznych witrażach ornamentyka roślinna (prezbiterium). Oszklenia w świątyni wykonał królewski saksoński mistrz dworski C. L. Turke.
  • w emporze muzycznej organy mechaniczne z 1916 r., autorstwa E. Witteka z Elbląga. Prospekt drewniany, neogotycki, pięcioosiowy w formie ostrołukowych blend z manuałem;
  • polichromia w postaci ornamentu roślinnego, artysty plastyka Teodora Szukały z Poznania z roku 1959 (prezbiterium);
  • wymowne sceny, także autorstwa T. Szukały. Po stronie lewej: Mędrcy ze Wschodu niosący dary Jezusowi: złoto, kadzidło i mirrę, powyżej anioł i gwiazda betlejemska. Po stronie prawej: Św. Rodzina: Maryja, Józef i Dziecię w żłóbku, powyżej anioł z napisem na szarfie: Gloria in excelsis Deo – Chwała na wysokości Bogu. Powyżej tych przedstawień: po stronie lewej: trzej aniołowie niosący symbole męki Chrystusowej (koronę cierniową, bicze, hizop i krzyż). Po stronie prawej: aniołowie trzymający w ręku symbole darów pochodzących od Boga Ojca (kula ziemska – Wszechświat, tablica Przykazań Bożych) i symbole cnót Boskich (krzyż oznaczający wiarę, kotwica oznaczająca nadzieję i serce oznaczające miłość). Na szczycie tęczy wyobrażenie Boga Ojca i Syna. Pomiędzy nimi Duch Święty – gołębica z drewna, dzieło artysty rzeźbiarza Ludwika Kwaczyńskiego z Przemętu (łuk tęczowy dzielący nawę główną od prezbiterium);
  • w centrum prezbiterium drewniany (drewno lipowe), neogotycki ołtarz, pochodzący z Siekowa w Gminie Przemęt (od 27 X 1999 r.) Polichromowany i złocony. Niewielki. Na tumbie z profilowanym i rzeźbionym antepedium nastawa trój wieżyczkowa, w jej centrum tabernakulum. Boczne osie nastawy w formie wieżyczek zwieńczonych fialami z płycinami. W niszy osi środkowej krucyfiks z drewna. Poniżej drzwiczki do tabernakulum. Na nich dekoracja snycerska w formie kielicha oplecionego kłosami i winoroślą. Pod tabernakulum gołębica – symbol Ducha Świętego. Ołtarz przymocowany do ściany;
  • tryptyk z roku 1960, autorstwa T. Szukały. W części środkowej tryptyku przedstawienie patrona kościoła – Św. Józefa przy warsztacie stolarskim z Dzieciątkiem Jezus na ręku. W bocznych skrzydłach dwa obrazy ze scenami z życia Pana Jezusa. W skrzydle lewym zaślubiny Najświętszej Marii Panny ze Św. Józefem, niżej narodzenie Jezusa. W skrzydle prawym ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni, niżej znalezienie dwunastoletniego Jezusa (ściana boczna nawy głównej).

W wieży kościelnej spiżowy, odlewany dzwon z roku 1900. Jedyny z trzech ocalałych. Dzwon poruszany elektrycznie. Na nim napis: Den Menschen ein Wohlgefallen – Żeby dobrze służył ludziom.

 

Lokalizacja na mapie:

Projekt i realizacja: Agencja Reklamowa Inter Promotion | © Copyright TurystykaPNT.pl 2012

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies

Portal współfinansowany przez UE

Projekt współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" 
- mały projekt Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013